Medemblik is geen compacte stad met één economisch profiel. Het is een gemeente van dorpen, bedrijventerreinen, winkelharten en seizoenen. Toch delen ondernemers hier meer dan ze soms denken. Een nuchtere mentaliteit, een sterke werkethiek en dezelfde vragen over ruimte, bereikbaarheid en toekomst. Via de Ondernemersfederatie Medemblik (OFM) komen die stemmen samen. Zeven voorzitters vertellen één verhaal. “Wat Medemblik typeert, is het arbeidsethos,” zegt Marieke Droog, voorzitter van de Ondernemersfederatie Medemblik. “Hier zitten geen praters, maar doeners. Mensen die niet meteen roepen hoe goed ze zijn, maar gewoon aan het werk gaan.” Die bescheidenheid komt in vrijwel alle gesprekken terug. Mike Olthoff van de Medemblikker Bedrijvengroep herkent dat. “Wat hier gebeurt aan het water, in de jachtbouw, in installatietechniek en datacenters, wordt buiten de regio vaak onderschat. Westfriezen lopen niet te koop met wat ze maken, terwijl het vaak internationaal topniveau is.” Volgens Bert Bargboer van Winkelhart Zwaagdijk zit daar tegelijk een kracht én een valkuil. “We zijn misschien te bescheiden. Terwijl hier iets bijzonders is neergezet.” Een winkelhart dat verder kijkt dan de gemeentegrens Winkelhart Zwaagdijk is daarvan een goed voorbeeld. “We hebben hier geen leegstand. Dat is in Nederland bijna uniek,” zegt Bert. “Dat doen we met elkaar: de eigenaar van het winkelcentrum, ondernemers, vastgoedeigenaren én filiaalbedrijven. Iedereen doet maximaal zijn best om de klant vast te houden. Die klant kiest, en die keuze valt gelukkig al jaren op ons.” Het winkelcentrum trekt klanten ver buiten Medemblik. En soms zelfs van nog veel verder weg. “We krijgen regelmatig buitenlandse bezoekers,” vertelt Bert lachend. “Koreanen, Japanners, Amerikanen. Mensen die op bezoek zijn bij het hoofdkantoor van Action en dan hier komen kijken hoe dit winkelcentrum functioneert. Dan lopen we samen rond en leggen we uit waarom dit hier werkt. Als je het ziet, snap je het.” Verbinding als antwoord op versnippering Die kracht ontstaat niet vanzelf. Medemblik kent veel kernen en sectoren, ieder met een eigen dynamiek. “Als je dat niet organiseert, wordt iedereen zijn eigen eiland,” zegt Hans Boukens van de Ondernemersvereniging Wognum Nibbixwoud. “Westfriezen houden de kaarten graag tegen de borst. Dan kun je je als ondernemer behoorlijk alleen voelen.” De OFM is juist opgericht om die versnippering te doorbreken. “Vroeger sprak iedere ondernemersvereniging afzonderlijk met de gemeente,” legt Marieke uit. “Nu bespreken we belangen eerst met elkaar. Waar zitten overeenkomsten? Waar kunnen we elkaar versterken? En pas daarna gaan we met één stem naar buiten.” Allard Kuin van de Andijker Ondernemersvereniging noemt dat essentieel. “Via de OFM weet je wie waar zit en wat er speelt. Dat maakt het makkelijker om elkaar te vinden, ook als je normaal niet vanzelf samenwerkt.” Gemeente: benaderbaar, maar nog te vaak stroperig Over de samenwerking met de gemeente zijn de geluiden eensgezind genuanceerd. “De lijnen zijn er en we worden zeker gehoord,” zegt Marieke. “Maar het kan oplossingsgerichter.” De overheid zou meer mogen denken als een ondernemer. Meer denken in mogelijkheden en minder in procedures. Hoe kan het wél? Voor Aad Kraakman van Bedrijvenpark WFO zit de frustratie vooral in het proces. “Je loopt vaak tegen de ambtelijke molen aan. Steeds weer een nieuwe stap, een nieuwe ‘ja, maar’. Op een gegeven moment ontneemt dat het plezier.” Ondernemers vragen niet om minder regels, maar om een andere houding. Ze werken met deadlines, investeringsmomenten en risico’s. Als besluitvorming maanden duurt en bij elke stap nieuwe eisen opduiken, wordt onzekerheid een kostenpost. Eén aanspreekpunt, duidelijke termijnen en voorspelbaarheid maken dan het verschil, ook als het antwoord uiteindelijk nee is. Randvoorwaarden bepalen de toekomst Vrijwel alle voorzitters noemen dezelfde randvoorwaarden: bereikbaarheid, ruimte en energie. De A7, WFO, Westfrisiaweg en de oost-westontsluiting via de Houtribdijk zijn cruciaal. Netcongestie raakt inmiddels iedere kern. In Andijk, maar ook elders in de regio, wachten ondernemers soms tot ver na 2035 op een aansluiting. “Dan regelen ze het zelf,” zegt Allard. “Maar dat zou niet nodig moeten zijn.” Regionale samenwerking groeit van onderop Samenwerking stopt niet bij de dorpsgrens. Jacco Hofland van de Ondernemersvereniging Wervershoof ziet regionale samenwerking vooral ontstaan in de praktijk. “Door samen activiteiten te organiseren leer je elkaar kennen. Dan volgt de samenwerking vanzelf. Wij zoeken aansluiting bij Andijk, maar bijvoorbeeld ook bij Hoogkarspel, in de gemeente Drechterland. ” Mike vult aan: “Lokaal ben je sociaal sterk, maar voor grotere thema’s heb je elkaar nodig.” En Aad: “Als je ervaringen deelt, hoef je niet telkens opnieuw het wiel uit te vinden.” De schaal van de regio Voor onderwerpen die Medemblik overstijgen, is een volgende schaal nodig. “Daar ligt de toegevoegde waarde van de Westfriese Bedrijvengroep,” zegt Bert. “Strategische dossiers als bereikbaarheid, energie en arbeidsmigratie pak je niet lokaal op.” Aad sluit zich daarbij aan. “Het is prettig dat er een organisatie is die die regionale en provinciale lijnen onderhoudt. Dan hoef je dat als lokale club niet allemaal zelf te doen.” Samen verder Ondernemen in Medemblik draait uiteindelijk om leefbaarheid. “Mensen moeten hier prettig kunnen wonen, werken en leven,” besluit Marieke. “Misschien is het niet sexy, maar wel dichtbij. En als we blijven verbinden, kunnen we hier samen iets heel sterks neerzetten.”
